Ο 15ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΟ 80ΧΡΟΝΟ ΕΓΩ ΤΟΥ

Γέρο μου, αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, τότε σημαίνει πως στη ζωή σου τα έκανες σκατά. Υπάρχει κι ένα άλλο, πιο αισιόδοξο, το οποίο είμαι σίγουρος πως αυτό διαβάζεις, μιας και οι άνθρωποι δεν παραδεχόμαστε και τόσο εύκολα ότι δεν τα πήγαμε καλά με τη ζωή μας. Ο εγωισμός βλέπεις, υπερνικάει όλες τις αρετές και μας αφήνει να βγάζουμε λάθος συμπεράσματα κι ενίοτε να επιμένουμε σε αυτά. Επιστρέφω λοιπόν στην αρχή για να σου πω ότι απέτυχες. Ναι, ξέρω, βαριά κουβέντα, αλλά παραδέξου το: ΑΠΕΤΥΧΕΣ. Και στο γράφω με κεφαλαία, γιατί είμαι σίγουρος ότι έχεις πρεσβυωπία.

Θα σου πρότεινα να μη με διαβάσεις άλλο. Σκίστο, κάψτο, πέτα το βρε αδερφέ. Αν στα 80 σου διαβάζεις αυτό το γράμμα, είσαι σίγουρα αποτυχημένος. Δεν έκανες οικογένεια ή αν έκανες δε σου μιλάει. Πως το ξέρω; Σε ξέρω καλά. Εγώ σε έκανα έτσι. Ο νεανικός μου ενθουσιασμός, τσαμπουκάς και η άγνοια κινδύνου σε έκαναν αυτό που είσαι. Βασικά γέρο μου, δε θα έπρεπε να σου γράφω εγώ γράμμα, αλλά εσύ. Θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να βρεθεί αυτή η χρονοκάψουλα που θα μπορούσε να μου στείλει το γράμμα που έγραψες και με παρακαλάς να μην κάνω τα λάθη που έκανα.

Τι είπες; Είσαι μπαγασάκος, έτσι! Ας πρόσεχα; Τι; Αφού ξέρω τι χαρακτήρα έχω να προσέχω στο μέλλον ώστε να μη γίνω εσύ; Είδες που σου λέω ότι είσαι μπαγασάκος; Είμαι νέος φίλε μου. Και μπορώ να κάνω όσα λάθη θέλω, στην ηλικία σου ας μετανιώνω γι αυτά, αλλά τώρα δε θέλω να μετανιώνω για εκείνα που δεν έκανα. Ας κάνω λάθη λοιπόν κι ας τα πληρώσεις εσύ. Άλλωστε, εσύ κι εγώ είμαστε το ίδιο νόμισμα. Δε με ενοχλεί λοιπόν αν θα κάνω λάθη ούτε αν εσύ μπορείς να ζήσεις με αυτά. Θα με ενοχλούσε όμως αν με υποχρέωνες να ζήσω σε μια γυάλα, όπου δεν κάνω λάθη και δεν προσπαθώ για τίποτα.

Εγώ φίλε μου πρέπει να κάνω λάθη κι εσύ, πρέπει να μετανιώνεις. Το μόνο που είχες να κάνεις ήταν να μάθεις από τα λάθη μου και να μην τα ξανακάνεις. Αν τα ξαναέκανες λοιπόν δεν καταλαβαίνω γιατί γκρινιάζεις. Εσύ ήσουν ανεπίδεκτος μαθήσεως, εγώ ήμουν άμαθος, λογικό δε νομίζεις; Πάψε λοιπόν, κλείσου στο καβούκι σου. Εσύ έχωσες κάτω από το χαλάκι σου όλα εκείνα που δεν ήθελες να αντιμετωπίσεις και τώρα το χαλάκι έγινε μπουχάρα και σκοντάφτεις πάνω του συνέχεια. Και ξέρεις ποιο είναι το αστείο; Ότι ακόμα και τώρα, στα 80 σου, έχεις χρόνο να τα αντιμετωπίσεις, αλλά δε θες. Δε θες γέρο μου. Φοβάσαι. Τώρα χέζεσαι (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Όση απουσία φόβου έχω εγώ σήμερα, τόσο φόβο νιώθεις εσύ.

Ξέρω, ξέρω, παρακαλάς μέσα σου να σου κάνει κάποιος φάρσα ή να έχεις ένα πορτραίτο σαν αυτό του Ντοριαν Γκρεϋ, που να παίρνει πάνω του όλες τις αμαρτίες σου. Άθλιε. Μην αναρωτιέσαι που τη βρίσκω τόση οργή. Νέος είμαι, ξεχειλίζω από αυτή. Αυτή με θρέφει, με οδηγεί, με κρατάει ζωντανό. Και ξέρεις ποιον έχει στόχο; Εσένα. Εσένα και όλους εσάς τους μεγάλους που νομίζετε ότι ξέρετε τα πάντα. Ιδανικοί ξερόλες, που θέλετε να μας καθοδηγήσετε με τους δικούς σας τρόπους. Είμαι σίγουρος πως αν έχεις κάνει οικογένεια θα λες στα παιδιά και στα εγγόνια σου να είναι υπάκουα. Λες κι εσύ ήσουν!

Πάψε λοιπόν να δίνεις συμβουλές. Πες στα παιδιά σου την ιστορία της ζωής σου, έτσι ακριβώς όπως ήταν, μη στρογγυλέψεις τίποτα. Κι εκείνα, αν είναι έξυπνα, θα βρουν τα λάθη σου, δε μπορούν να τα διορθώσουν, αλλά να ‘σαι σίγουρος πως δε θα κάνουν τα ίδια με σένα. Θα κάνουν δικά τους λάθη, διαφορετικά, ίσως λιγότερο επώδυνα. Μόνο έτσι θα γίνουν καλύτεροι από σένα. Αυτό δε θες; Σε αφήνω γέρο μου. Ξέρεις ότι σ’ αγαπώ, γι αυτό στα λέω αυτά. Κοίτα να προσέχεις και να παίρνεις τα χάπια σου!

ΚΕΙΜΕΝΟ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ & ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ:  STEVE BART

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

More in STRANGE PEOPLE
STEVE BART: ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΚΕΙΝΗ

Προσπαθώ να διαβάσω τη σκέψη σου. Να δω γιατί ακούς αυτό...

Close